خط سوم

موسيقي زبان پاره ای جدایی ناپذیر از شعر است و پیوند ذاتی با آن دارد. ازین رو بسیاری از شاعران غایتِ شعر را نزدیک شدن به موسیقی شمرده اند. زیرا موسیقی زبان نابِ آهنگهاست. تپش و تنش و وزش سازها در جهت آفریدن هماهنگ ترین ریتمها در طلب آهنگین ترین بیان است بياني که در آن آهنگ چنان ناب گشته که برای بیان معنا» از کشیدن بار زبان و سنگینی معنایی آن بی نیاز شده است. گویی زبان که بار معنایی بر دوش آن سنگینی میکند برای بیانِ حالها چندان شفاف نیست که زبان یکسره آهنگین و ناب و اما اینکه زبان بشری چه گونه به این ساحتِ موسیقی دست یافته خود حکايتي ست که چه بسا هیچگاه نتوان بدان پی برد.با پا نهادن به ساحت موسیقی ست که زبان سختی و سنگینی و زمختی خویش را فرومی هلد و به طرب می آید و میتواند ساحت ، که می تواند...

ای گیسوانت، خوشه های گُلابتون چهره ات، مزارعِ گندمگون و چشمهایت، شراره های سرکشِ خورشید! برخیز و با رقص خیشت دشتِ عشق را شخم بزن و در چین های دامنِ خاکی ات بذر پائیز بنشان... مترسک ها از بوسه های داغِ تو وارفته اند و خاموشند......