خواب عجیبی دیدم در مورد شهید همت، چون مربوط به جابه جایی پیکرش و محل دفنش بود، هرچه فکرکردم یادم نیامد کجا دفن شده فقط از دوران نوجوانی در خاطرم مانده بود که در جزیره مجنون شهید شده بود، سرش با خمپاره پریده بود در حالی که ترک موتور سوار بوده و به قول همرزمانش در کتابی که خوانده بودم؛ بلاخره آن چشمها...

داشتم لابه لای کتابهای کتابخانه دنبال کتابی در زمینه سلوک عارفان میگشتم که به کار مقالهم بیاید، آنچه میخواستم نیافتم اما به این کتاب* برخوردم و اتفاقی این صفحهش را گشودم و عکسش را گرفتم که فراموشم نشود.در آن مراتبی را از نگاه صوفیان ذکر کرده و نوشته؛اسلام میگوید: هرکه به تو سیلی زد با سیلی پاسخش را ...

وقتی دختران گروهی از مسیحیان متعصب به نام «منونایت*» در روستایی دورافتاده در بولیوی بیدار میشدند، متوجه میشدند به آنها تجاوز شده. سرگیجه داشتند، بدنشان کبود بود و لباسهایشان پاره، اما ریشسفیدها میگفتند، این کار اشباح است و نیروهای شر، چون درون این دختران شیطانیست. میگفتند، آنها برای جلب توجه دروغ می...

دورانِ شعر (حماسه) به نظر هگل دورۀ فعالیت مستقل و خودمختار ،انسان دورۀ «قهرمانان» است. نباید از نظر دور داشت که منظور هگل از قهرمانی گری در شجاعت و تواناییهای جنگ آورانه خلاصه نمیشود بلکه در درجه اول «وحدت آغازین جامعه، نبود تضاد میان فرد و جامعه» را در نظر دارد که ترکیب و ترسیم شخصيتهاي خاص هومر را...

برای «پیروزِ» همیشه پیروز✍ #مسعود_زنجانیعشق و احترام و ارزشِ بیاندازهای که «پیروز» نزدِ ما دارد از کجا میآید؟ چرا «برای او و احتمالِ انقراضش» اینهمه نگران بودیم؟ چرا اینهمه او را دوستش میداشتیم و میداریم؟ چرا اکنون مرگِ او برای ما بسیار سخت و سوگی بزرگ است؟ و چرا در مرگِ او، خود را گناهکار و مقصّر م...

سارتر: دنیا همچنان سیاه است ما حیوانهای مصیبت زده ای هستیم... اما من به این نتیجه رسیدم که بیگانگی انسان از خود استثمار انسان از انسان و فقر غذائی... همۀ اینها مسئله «شر» ما بعد طبیعی را که امری تجملی است در درجه دوم اهمیت قرار می دهد. گرسنگی، «شر» کوتاه مدتی است. یکی از نویسندگان رسمی شوروی روزی به...

این چه عدالتی است كه يك بزرگزاده، يك زرگر يك ،صراف یا کسانی دیگر که هیچ کاری هم در زندگی نمیکنند یا کاری میکنند که دردی را از هیچ کس دوا نمیکند زندگانی پرشکوه و جلال دارند حال آنکه خدمتکار و سورچی و آهنگر و کشاورزی که مثل حیوان جان میکنند آن هم برسر کاری که جامعه بدون آن يك سال هم دوام نخواهد ،کرد چ...

کتاب را گشودم که خواندن آغاز کنم بر حیرتم هزاران مرتبه افزود از تکرار تاریخ؛سیاست محمود، سیاست بهره برداری از دین است؛ به نام دین کشورگشایی می کند، به نام دین دشمنان خود را از میان بر می دارد و به نام دین، اموال این و آن را میگیرد چنانکه پسرش مسعود نیز در پیروی از همین سیاست حسنک وزیر را کشت و اموال...

ژان پل سارتر در فصل ادبیات ملتزم:دیرزمانی نمیگذرد که کتاب نیز جزو لوازم زندگی عصری چون لباس و کلاه، وسایل حمل و نقل و وسایل ارتزاق به حساب می آید. تاریخ نویس دربارهی ما خواهد گفت که: در فلان عصر، مردمان چنین میخوردند چنین میخواندند و چنان میپوشیدند.بیاعتنائي بالزاك نسبت به حوادث سال ۱۸۴۸ جای دریغ اس...

موسيقي زبان پاره ای جدایی ناپذیر از شعر است و پیوند ذاتی با آن دارد. ازین رو بسیاری از شاعران غایتِ شعر را نزدیک شدن به موسیقی شمرده اند. زیرا موسیقی زبان نابِ آهنگهاست. تپش و تنش و وزش سازها در جهت آفریدن هماهنگ ترین ریتمها در طلب آهنگین ترین بیان است بياني که در آن آهنگ چنان ناب گشته که برای بیان ...

مالوتکی (محققی که سالها بین هوپیها زندگی کرده -در برنامه تلوزیونی در امریکا درباره زبان و ذهن در دهه ۱۹۸۰): انسان ها به خاطر زبان هایشان با یکدیگر متفاوت نیستند، بلکه این تفاوت به تجربیات متفاوتشان بر می گردد. همه ما در ژرفای وجودمان یکی هستیم و جز این نمی تواند باشد.صفحه ۱۸۲زبان کریول زبانی ست که ا...

امروز بعد از مدتها اشکی که ریختم از سر شوق بود، از شنیدن خبر خوشایند جایزه گرمی برای بهترین موسیقی تاثیرگذار اجتماعی سال...خوشحالم از اینکه صدای مردم ایران به گوش جهان رسید... خداکند به گوش خدا هم برسد...به قول فروغ فرخزاد؛ صدا،صدا،صدا، تنها صداست که میماند...از قدیم گفتن؛ آنچه از دل برآید لاجرم بر ...

اکثریت مطلق قصه های پند آموز کهن پایان خوشی دارند. امید؛ غذا و تقویت کننده روح است انرژیهای مؤثر و تقویت کننده آن از یک فرایند کلی و جهانی به درون ما راه می یابند سازندگان قصههای پندآموز همواره از این سرچشمهها سیراب میشوند. آنها به ما تسلّی میدهند و امید میبخشند مانند خواندن سرود آب یا باد مقدس در ی...

واگن به واگنآدمِ دل مُرده میبردندفرعونیانبا وَن زنان بَرده میبردندزنجیرهابر مغزها افتاده بود انگارضحاک رایک مشت زالوبا رضایتهر روزاز بیراهههابر گُرده میبردند...امّا زمان دزد زِبردستیستزنبورها، همدستِ با اوتا مرزهای سرخِ آزادیاز بطنِ گلهاگَرده میبردند...#بداههملهم از تراویدهی آقای زرتاب(جنازه هاقطار....

[unable to retrieve full-text content]مطلبی گرانبها و قابل تامل در باب اخلاق و کشورداری و فرهنگ و مردم... بخوانید و بیندیشید

[unable to retrieve full-text content]کلاه ندارم اما به احترامت چادر از سر بر می دارم... #شهریور1401

بادما را به سرزمینهای دیگری خواهد بردچون بذرهای رها در هستی...با آسمان عهد بستهایمچیزی نبینیم از رذالت اهل زمین،جز اوکه وجه مشترک وجود بشر بود...عهد بستهایمعصیان کنیم از عناصر ناخالصدر اکتشاف ذات مقدّس خویش،انسان برویانیم از خاکاز خاکستر...و دستهایمانبوی بهشت بگیرداز نوازشِ ارواح...اگر که آتشِ دوزخه...

دلم عجیب لک زده برای هوای برفی و تماشای بارش آرام و شکوفه وار برف... دوست دارم زودتر این ده دوازده روز یا اگر شد زودتر، تمام شود و به راحتی اثاث کشی کنیم و برویم... برویم و برسم به ایوان باصفای خانهی تازه در همجواری خانم صاحبخانهی مهربان و شاید بخشی از خلإ حضور فیزیکی مادرم را پر کند برای من و بچه ...

#مهسا_امینیکلاه ندارمامابه احترامت#چادر از سر بر میدارم...#مینامهرآفرین#شهریور_شوم ۱۴۰۱مدتها رنج کشیدم و قلبم مچاله شد از رفتارهای زشت و وحشیانهی #گشت_ارشادی ها با دختران زیبای سرزمینم، اکنون چاره ای نیافتم جز سپردن #پرچم سیاهی -که از کلاس اول راهنمایی تا به حال به اختیار و انتخاب خودم بر سرم بود- ب...

تو قایقِ تنهای غمگینیبر سطحِ نامحسوسِ هوشِ اشکهای خود،شناور...آرامشت،آغوشِ آبیهای اقیانوسمقیاسِ احساست فراتر از تنِ باور...#بداهه#مینامهرافرینسی و یک مرداد ۱۴۰۱ ساعت ۱۷:۳۰ برچسب ها: شعر نیمایی , مینامهرآفرین , بداهه , باران Adblock test (Why?)