خط سوم

دولت کمونیستی آلمان شرقی، چهلسالگی خودش را جشن میگیرد با تانک و رژه و خرسندی رهبران حزب و حالتی از «هر چه کمونیستتر، آدمی بهتر» در خیابانها و رسانهها برای لاپوشانی اقتصادی فروپاشیده، اما مثل همیشه در چنین مراسم پرریختوپاشی، انگار مردم معمولی آدم نیستند. مردم فقط باید به دستورالعملهای رهبران حزب برای رستگارشدن در شعارهای نامعلوم و مجهول عمل کنند حتی اگر گرسنهتر و فقیرتر و آرزومندتر شده باشند. مردم همچنان باید در حسرت چندساعت زندگی آن سوی دیوار برلین و تصور زندگی آزاد آنطرفیها، روز را در بلوک شرق شب کنند.مادر از نزدیکان به بالاییهای حزب آماده میشود که به جشن و مراسم شام شاهانه در مملکتی کمونیستی برود و طبق معمول در حال تنظیم شکایتنامهایست به فروشگاهی در آلمان غربی؛ اینبار در نامهای به مدل لباس...

اکثریت مطلق قصه های پند آموز کهن پایان خوشی دارند. امید؛ غذا و تقویت کننده روح است انرژیهای مؤثر و تقویت کننده آن از یک فرایند کلی و جهانی به درون ما راه می یابند سازندگان قصههای پندآموز همواره از این سرچشمهها سیراب میشوند. آنها به ما تسلّی میدهند و امید میبخشند مانند خواندن سرود آب یا باد مقدس در یک اجتماع باشکوه جلوی محراب و چشمههای روستا، الهام بخشی آنها و تاثیرشان در بهبود و تقویت روحی شنوندگان در هر مرحله ای از رشد و اعتقاد باشند انکارناپذیر است. امروزه شما میتوانید همان قصهها و سخنان امیدبخش را که از قلب و زبان سازندگان اولیه قصه تراوش میکردند - همانهایی که در برخی جوامع که آیینهای سنتی جاذبۀ خود را از دست داده شنوندگانی دارند - دنبال کنید.در هنر آموزنده و کهن قصه گویی پایان خوش امری...

می دانم این انتظار مرا سالها پیش از این که باید جوان بوده باشم پیر کرده است... و سالهای پس از این مرا ذره ذره ضعیف می کند و خواهد کشت... این جاده به جایی که نیچه می گفت نمی رسد این عشق من به توست که هرروز قوی تر می شود نه من! یکبار از راهی که رفته ای بازگرد و مرا گرم در آغوشت بگیر بگذار نقطه ی پا...